“Η Λουτσίντα”

“Η Λουτσίντα”

Οι παλαιότεροι Κερκυραίοι θα θυμούνται την εικονιζόμενη. Την έλεγαν Μαρία (το επίθετό της δεν το έμαθα ποτέ), αλλά σε ολόκληρο το νησί ήταν γνωστή ως «Λουτσίντα».

Η Μαρία ήταν μια γυναίκα με πολλές ιδιαιτερότητες, τόσο πνευματικές, όσο και σωματικές, αλλά και ιδιοσυγκρασίες. Η παρουσία της γινόταν έντονη από το ιδιόρρυθμο ντύσιμό της. Την θυμάμαι ότι προτιμούσε να ντύνεται ναύτης. Κάθε απόγευμα ντυνόταν και βαφόταν έντονα, ενώ και τα χρώματα των ρούχων της ήταν έντονα. Δυσκολευόταν στο περπάτημα.

Δεν υπήρχε Κερκυραίος που στο πέρασμά της να μην της πέταγε ένα σχόλιο, τις περισσότερες φορές δυσάρεστο.

Στο Λιστόν, στο καφενείο «Ευρώπη», την εποχή εκείνη ήταν το στέκι των εκπαιδευτικών, μεταξύ των οποίων και ο πατέρας μου. Ένα απόγευμα περνούσε από εκεί η Μαρία, και κάποιος δάσκαλος την φώναξε και άρχισε τα κακόγουστα πειράγματα. Σύντομα τον μιμήθηκαν κι άλλοι, κι εκείνη έδειχνε δυστυχισμένη. Προσπάθησε να αντιδράσει ανταπαντώντας αλλά η φωνή της πνιγόταν από τα γέλια.

Σηκώνεται ο πατέρας μου από την καρέκλα του, και τον βλέπω να παίρνει το αυστηρό του ύφος που συνήθως έπαιρνε μέσα στην

Η Λουτσίντα σε αρκετά μεγάλη ηλικία

τάξη, και τους φωνάζει: «αφήστε την κυρία Μαρία ήσυχη, ανόητοι». Έπεσε σιωπή, και ακούστηκε μια δειλή φωνή να λέει «με είπε Κυρία….» και είδα τα μάτια της να δακρύζουν.

Ας είναι καλά όπου και να’ναι….

6 Comments

  1. Panagiotis
    Φεβ 22, 2013

    Υπέροχο το κείμενό σου! Ενώ στην αρχή γέλασα στο τέλος ανατρίχιασα και δάκρυσα….

  2. Maria
    Φεβ 22, 2013

    teleio

  3. Lavinia
    Μάρ 17, 2013

    Oh, I miss her immensely. She was so much a part of my children’s youth. She was such an interesting character and always most gracious and polite and so interested in the children. I used to stop to chat with her about this and that most days and I am so sad she is no longer with us as she added colour, spice and wisdom to our lives. Bless you, Lucinda, I miss you greatly. xx

  4. katia depaoli
    Αύγ 5, 2013

    Yπέροχο το κείμενο για την Λουτσίντα.
    Χαρακτηριστικη μορφή των παιδικών μας χρόνων όσοι μεγαλώσαμε στην Κέρκυρα.

  5. Κώστας Πασχάλης
    Σεπ 29, 2013

    Κομμάτι της Κέρκυρας που δεν θέλω να επιστρέψω. Για να μείνει η χώρα του Ποτέ. Να μην έχει κλείσει ο Ζήσιμος, να είναι πρώτη μούρη στο τραπεζάκι η Λουτσίντα, να τριγυρνάνε τα ίδια άλογα στα αμαξάκια, να είναι ανοιχτή στην Πλακάδα τ΄Αγιού η Ιονική Τράπεζα, να μην έχει πεθάνει κανείς, να είμαι ακόμα είκοσι-παρά-κάτι χρονών.

    Σας ευχαριστώ για την αίσθηση ότι κάνουμε παρέα στο ίδιο όνειρο.

  6. Ansi Karioti
    Οκτ 1, 2013

    Την θυμάμαι που έρχονταν στου Τζαρουγκιάν το καφεκοπτείο και κάθε που έβλεπε τον πατέρα μου του ζητούσε τα γαλόνια της στολής του (ο πατέρας μου ήταν αστυνομικός), θυμάμαι το έντονο κόκκινο κραγιόν της!!! Μια φιγούρα χαρακτηριστική της Κέρκυρας εκείνων των χρόνων και μία φιγούρα με εξέχουσα θέση στις αναμνήσεις μας!!! Να’ ναι ήρεμη και ευτυχισμένη στους ουρανούς που βρίσκεται……

Submit a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *