Τα αγαθά της Συγκομιδής γίνονται Χειμωνιάτικες Λιχουδιές!

Τα αγαθά της Συγκομιδής γίνονται Χειμωνιάτικες Λιχουδιές!

Έμαθα πολλά πράγματα από τη Νόνα μου τη Ρήνη (βλ. φωτό, η γιαγιά μου από τη μεριά του πατέρα μου), η οποία ήταν διαρκής, γλυκειά και γαλήνια παρουσία καθ’ολα μου τα παιδικά χρόνια. Ένα από τα πιο πρακτικά πράγματα που μου κληροδότησε ήταν ο τρόπος προετοιμασίας διάφορων αγαθών της φύσης για να υπάρχει αφθονία και τον χειμώνα, και τηρώ ίδιες και απαράλλακτες πολλές από τις πρακτικές της μέχρι και σήμερα.

Λιαστές Ντομάτες

Είναι γνωστή λιχουδιά σε όλο το φάσμα της Μεσογειακής κουζίνας, αλλά επιμένω ότι οι ντομάτες που φυτρώνουν στον κήπο μου και που λιάζονται στον ήλιο του Ιονίου, έχουν κάτι το πολύ ξεχωριστό. Για την ετοιμασία τους αρκεί να κοπούν κατά μήκος στη μέση και να απλωθούν σε ένα ταψί ή ένα ρηχό καλάθι. Πασπαλίζουμε με χοντρό αλάτι και τις αφήνουμε στον ήλιο, μαζεύοντάς τις το βράδυ για να μην χαλάσουν από την υγρασία. Δεν χρειάζεται να τις σκεπάσουμε καθώς λόγω του αλατιού δεν πλησιάζει κανένα ζουζούνι! Όταν είναι έτοιμες, τις βάζουμε σε δοχείο με λάδι και κρατάνε για χρόνια, ενώ σε όποιο πιάτο χρησιμοποιηθούν (όπου η περίσταση καλεί ντομάτα!), δεν χρειάζεται πρόσθετο αλάτι! Ένας υπέροχος τρόπος να έχουμε το άρωμα και τον ήλιο του καλοκαιριού και τις νύχτες του χειμώνα!

Σπιτικές σταφίδες

Είναι απλά ασύγκριτη η νοστιμιά και το άρωμα της σπιτικής σταφίδας, ειδικά αν έχετε δικά σας «διακοσμητικά» αμπέλια. Και αν όχι, δεν έχετε παρά να προμηθευτείτε μερικά κιλά ζουμερής σταφίδας τον Αύγουστο, και αφού τις πλύνετε καλά, απλώστε μια στρώση από χαρτί κουζίνας στον πάτο ενός (ή δύο!) μεγάλων ρηχών καλαθιών, και βγάλτε τες στον ήλιο. Μην ξεχάσετε και πάλι να τις σκεπάσετε με τούλι γιατί διαφορετικά θα δώσετε μάχη με τις σφήκες. Όταν τις μαζεύετε αποβραδίς, κουνίστε απαλά πέρα δώθε το καλάθι για να μην κολλήσουν. Όταν «γίνουν», γεμίστε βάζα (όπως της μαρμελάδας) και θα έχετε πεντανόστιμες σταφίδες για την βασιλόπιτα και κάθε άλλη χρήση!

Συκομαϊδες

Από τις πιο νόστιμες Κερκυραϊκές λιχουδιές! Οι συκομαϊδες είναι πιτούλες φτιαγμένες από σκέτο ξεραμένο σύκο. Πρώτα τα πλένουμε, τα στεγνώνουμε με χαρτί κουζίνας, τα ραντίζουμε με ούζο, και πασπαλίζουμε με γλυκάνισο. Μετά κόβουμε τα σύκα στη μέση, τα ανοίγουμε καλά και τα απλώνουμε σε ένα ταψί (για να ξεραθούν, επί 3-4 περίπου μέρες). Σκεπάζουμε απαραιτήτως με τούλι, και τα αφήνουμε να ξεραθούν στον ήλιο.

Πρώτο στάδιο αποξήρανσης των σύκων

Όταν είναι έτοιμα, τα βάζουμε λίγα λίγα στο μπλέντερ, και προσθέτουμε ούζο και χυμό από φρεσκοστιμμένο μαύρο σταφύλι το οποίο έχουμε προηγουμένως αφήσει να βράσει για 5 λεπτά. Η ποσότητα εξαρτάται από τον αριθμό των συκομαϊδων που θέλουμε να φτιάξουμε. Προσθέτουμε λίγο λίγο το χυμό και το ούζο, μέχρι το μείγμα να είναι αρκετά πηχτό ώστε να πλάθεται και να κρατάει το σχήμα του. Αδειάζουμε το μείγμα στον πάγκο της κουζίνας ή κάποια άλλη καθαρή επιφάνεια. Προσθέτουμε (προαιρετικά) λίγο πιπέρι κόκκινο, και αφού ανακατέψουμε στο μείγμα μια χούφτα καρύδια ή ξεφλουδισμένα αμύγδαλα και σπόρους από μάραθο, ζυμώνουμε με τα χέρια μια-μια τις συκομαϊδες   στο μέγεθος που θέλουμε. Στη συνέχεια παίρνουμε μεγάλα φύλλα συκιάς ή καρυδιάς. Τα πλένουμε καλά και τα περνάμε από μια κατσαρολίτσα με ούζο (για απολύμανση). Μετά τυλίγουμε τις συκομαϊδες και δένουμε τα φύλλα γύρω γύρω με σπάγκο. Τα ξαναβάζουμε στον ήλιο, γυρνώντας τα πλευρό για λίγες ακόμη μέρες, και στη συνέχεια τα φυλάμε στο ψυγείο. Δοκιμάστε το… θα με θυμηθείτε!

Δεύτερο στάδιο: οι φρεσκοφτιαγμένες συκομαϊδες πριν τις ξαναβγάλουμε στον ήλιο για 2-3 επιπλέον μέρες.

Τζίτζιφα

Τζίτζιφα στο δέντρο

Τα τζίτζιφα (Ziziphus zizyphus) είναι ένας κινέζικος καρπός που είναι όμως αρκετά διαδεδομένος στην Ελλάδα και σε άλλα σημεία της Μεσογείου. Ο νωπός, τραγανός καρπός έχει μάλλον ελαφριά, λεπτή γεύση, ενώ πολλοί τα χρησιμοποιούν σε γλυκά. Εκτός από νόστιμα, περιέχουν ένζυμα ωφέλιμα για τον οργανισμό. Όπως και με τους άλλους καρπούς, προτιμώ να ενισχύω τη γεύση τους με τον φυσικό τρόπο, και μετά να τα απολαμβάνω σαν μεζέ τον χειμώνα!

Η διαδικασία είναι η εξής: Αφου πλυθούν τα τζίτζιφα καλά, τα ρίχνουμε σε νερό που βράζει, τα αφήνουμε για ενάμιση λεπτό, και στη συνέχεια τα στραγγίζουμε. Μετά τα απλώνουμε σε ταψί ή καλάθι, αφού πρώτα τα ραντίσουμε με ούζο και σπόρους μάραθρου και τα ανακατέψουμε καλά με τα χέρια.

Στη συνέχεια τα βάζουμε στον ήλιο για περίπου πέντε μέρες (μαζεύοντάς τα τις νύχτες λόγω της υγρασίας).

Προσωπικά προτιμώ εδώ να χρησιμοποιώ ταψιά του φούρνου αντί για καλάθια, διότι με την θερμότητα στο μέταλλο επισπεύδεται το «ψήσιμο» στον ήλιο. Σε περίπτωση που χαλάσει ο καιρός (γιατί τα τέλη Αυγούστου ο καιρός μπορεί να είναι και απρόβλεπτος), τα βάζουμε στον φούρνο σε θερμοκρασία 40 C για όσο χρειαστεί.

Τα τζίτζιφα έτοιμα για «ψήσιμο»!

Ορισμένοι μπορεί να αναρωτηθούν γιατί τη σήμερον ημέρα να ασχολούμαι με όλα αυτά, ειδικά αφού, όπως θα διαπιστώσετε, θέλει διαδικασία και τα περισσότερα από αυτά μπορούμε να τα βρούμε έτοιμα σε κάποιο μαγαζί με υγιεινές τροφές;

Εκτός από το ότι όταν αισθάνομαι πνευματική κούραση, το μόνο που με ξεκουράζει πραγματικά είναι το να ασχολούμαι με κάτι παραγωγικό και χρήσιμο, άρα κι ευχάριστο, και βέβαια, η ανταμοιβή είναι τεράστια! Επιπλέον, κάθε τέλος καλοκαιριού που τα κάνω όλα αυτά, μνημονεύω την αγαπημένη μου Νόνα Ρήνη, η οποία με την απλότητα και την ηρεμία της μου έμαθε τόσα πολλά!

Να είμαστε καλά λοιπόν να απολαμβάνουμε τους καρπούς του καλοκαιριού και το χειμώνα. Και του χρόνου!

Submit a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *